{"id":1882413,"magazine_id":172880,"template_id":30,"title":"De menselijke maat van ChristenUnie-Kamerlid Mirjam Bikker: \u201cWetten hebben nooduitgang nodig voor ingewikkelde situaties\u201d","alias":"de-menselijke-maat-van-christenunie-kamerlid-mirjam-bikker-wetten-hebben-nooduitgang-nodig-voor-ingewikkelde-situaties","page_no":8,"meta_keywords":null,"meta_description":null,"share_url":null,"options":{"has_disabled_header":false,"exclude_from_navigationbar":false,"share_url":null},"header":null,"content":{"background":{"filename":"ral7035_licht_grijs.34fcc669843c.jpg","uri":"\/images\/ral7035_licht_grijs.34fcc669843c.jpg","alt":null,"filemime":"image\/jpeg","filesize":49972,"width":1772,"height":1772},"nav_type":"bars","rows":[{"row_type":1,"text_image":[{"title":null,"subtitle":"De menselijke maat van ChristenUnie-Kamerlid Mirjam Bikker: \u201cWetten hebben nooduitgang nodig voor ingewikkelde situaties\u201d","description":"

Zorg&Sociaalweb vroeg een drietal Tweede Kamerleden naar hun visie op de menselijke maat. Hoe zouden zij dit omschrijven? Wat zijn volgens hen de sleutels tot meer menselijke maat in de zorg? Mirjam Bikker, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie: \u201cDe overheid moet een schild zijn voor de zwakkeren en kwetsbaren. Hoe complex de situatie ook is, juist voor die enkeling moeten we zorgen voor passende zorg.\u201d <\/strong><\/p>


<\/em><\/p>

Gemiddelde leestijd: 5 minuten<\/em><\/p>","image":{"filename":"schermafbeelding_2021-05-27_om_173229.5f7771b27a05.png","uri":"\/images\/schermafbeelding_2021-05-27_om_173229.5f7771b27a05.png","alt":null,"filemime":"image\/png","filesize":990314,"width":885,"height":725},"content_position":"0","style":{"title":["font-size: 15px;"],"subtitle":["color: rgb(65,127,171);","color: rgba(65,127,171,1);","font-family: 'Times New Roman', Times; font-weight: normal;","font-size: 30px;"]}}]},{"row_type":5,"custom_advanced":[{"block_type":0,"title":null,"description":"

Het gaat altijd over mensen<\/strong><\/p>

Regels gaan niet over abstracte situaties, ze gaan over mensen. Biedt een wet, of beter gezegd, biedt het beleid mensen voldoende ruimte om hen recht te doen in hun persoonlijke situatie? Het is onze opdracht om altijd de mens te blijven te zien, dat is voor mij de menselijke maat. In ons zorgstelsel hebben we veel wetten en regels die mooi zijn op papier, maar waarvan je bij de uitwerking soms je hart vasthoudt. Ik hoop dat we niet alleen gericht zijn op \u2018wat volgens de precieze wettekst mag\u2019, maar vooral op \u2018wat nodig is voor deze persoon, wat helpt echt?\u2019 <\/p>


<\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":null},{"block_type":0,"title":null,"description":"

Mirjam Bikker<\/strong> is binnen de ChristenUnie verantwoordelijk voor de portefeuilles justitie, veiligheid, volksgezondheid, welzijn en sport. Eerder studeerde zij rechten in Utrecht, en maakte ze daar ook deel uit van de gemeenteraad. Ook was zij zes jaar lang lid van de Eerste Kamer voordat ze na de Tweede Kamerverkiezingen van 2021 haar entree maakte in de Tweede Kamer.<\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"

Als het gaat om bijvoorbeeld het toekennen van Wmo-hulp moeten we natuurlijk de regels volgen. Maar kijken we ook of er niets geks in de situatie van de aanvrager ontstaat? Of de aanvrager daadwerkelijk geholpen is? Daarnaast moet er bij het maken van wetten altijd een nooduitgang zijn voor ingewikkelde situaties. In de jeugdzorg moeten we nu alles op alles zetten zodat jongeren goed worden geholpen. Bij complexe situaties vraagt dat soms om een aanpak die buiten bestaande kaders of afspraken gaat.<\/p>


<\/p>

Aandacht voor die ene die het niet redt<\/strong><\/p>

De menselijke maat verbindt zich op een heel natuurlijke manier met het gedachtegoed van onze partij. Wat mij altijd raakt is dat Jezus aandacht heeft voor die ene - die het niet redt, die in de knel komt of die buiten de boot valt. Voor mij is dat inspirerend: die ene die hulp nodig heeft moeten we in het vizier houden als we beleid maken of controleren. Het christelijk-sociaal denken is fundamenteel voor de ChristenUnie. Dat heeft zijn basis in de Bijbel en wat we daarin van Jezus leren wat het goede leven is. De ChristenUnie hecht veel waarde aan de kracht van de samenleving. Verwacht niet alles van de overheid en ook niet van de markt. Maar zorg dat gemeenschappen daadwerkelijk zorgzaam kunnen zijn, daar komen mensen tot bloei. Zeker als het om zorg gaat: een mens kan niet alles alleen. Als er anderen om je heen staan, breng je elkaar een stuk verder.<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"

\u2018Laat er een wettelijke verplichting komen voor een adviesraad voor verpleegkundigen en verzorgenden, zodat zij gesprekspartner worden op beleids- en bestuursniveau\u2019<\/strong><\/p>","columns":"0","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"title":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);","font-size: 18px;"],"paragraph":["font-size: 15px;","color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"

Nog veel werk aan de winkel<\/strong><\/p>

De decentralisaties in de zorg moesten ertoe leiden dat zorg dichter bij de mens zou worden georganiseerd. Die gedachte deel ik en het kan volgens mij ook goed werken. Maar wat je ziet is dat gemeenten door gebrek aan tijd en geld niet de gelegenheid hebben gekregen om van die lokale kennis gebruik te maken. Bovendien gaan hun nieuwe verantwoordelijkheden vaak nog onvoldoende gepaard met meer autonomie: soms omdat de Rijksoverheid die ruimte niet geeft, soms omdat gemeenten zich niet genoeg bewust zijn van de ruimte die ze hebben om het wat anders te doen. De zorg is dus nog niet voldoende georganiseerd rond de menselijke maat. Zolang er lange wachtlijsten zijn, er geen passende zorg beschikbaar is en zorgverleners eerder \u2018ondanks regels dan dankzij regels\u2019 hun werk goed kunnen doen, is er veel werk aan de winkel, hier in Den Haag en ook lokaal.<\/p>

 <\/p>

Een gezamenlijke verantwoordelijkheid<\/strong><\/p>

We hebben allemaal een verantwoordelijkheid voor meer menselijke maat in de zorg. Het Rijk moet gemeenten in staat stellen om de juiste hulp te bieden, maar deze moeten daarnaast ruimte krijgen om zelf te bepalen hoe zij mensen het beste kunnen helpen. Ook de mensen die werkzaam zijn in de zorg moeten meer zeggenschap hebben over hoe de zorg georganiseerd wordt. Vorig jaar heeft mijn collega Carla Dik-Faber daartoe een voorstel gedaan met het manifest \u2018Zorg voor zeggenschap.\u2019 Wij willen een zorg met aandacht voor de wensen van pati\u00ebnten, cli\u00ebnten en medewerkers in de zorg. Zij moeten kunnen meepraten, en meebeslissen, over hoe hun zorg georganiseerd is. Dit vraagt om een andere manier van denken en werken. We moeten een cultuur van dienstbaar leiderschap stimuleren bij alle zorgpartners om intrinsiek gemotiveerd ruimte te cre\u00ebren voor pati\u00ebnten, cli\u00ebnten en medewerkers.<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"

\"Maatwerk, het aanhouden van de menselijke maat, is op lange termijn meestal goedkoper\"<\/strong><\/p>","columns":"0","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["font-size: 15px;","color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"

Versterken van sociale gemeenschappen <\/strong><\/p>

Daar waar de ondersteuning vanuit de wmo goed aansluit op bestaande sociale structuren zie ik positieve ontwikkelingen, dan versterken de ondersteuning en de gemeenschapskracht elkaar. Denk bijvoorbeeld aan levendige, krachtige sociale gemeenschapen rond een buurtvereniging of kerk. Zij dragen al zorg voor elkaar, zien naar elkaar om en kunnen dit met wmo-geld verder professionaliseren.<\/p>


<\/p>

Daar tegenover staan de verhalen die we allemaal kennen van de eindeloze wachtlijsten bij de jeugdzorg en de complexe situaties die zich daar soms voordoen. Als ik dan hoor dat jongeren door die lange wachtlijsten nog meer de dupe zijn, vind ik dat heel schrijnend. Het gevaar is dat we jongeren steeds meer als dure kostenpost gaan zien en steeds minder als jonge mensen die alle steun en aandacht verdienen. En dat is onze taak ook: de overheid moet een schild zijn voor de zwakkeren en kwetsbaren. Hoe complex de situatie ook is, juist voor die enkeling moeten we zorgen voor passende zorg.<\/p>

 <\/p>

Meer autonomie voor de zorgprofessional<\/strong><\/p>

Meer menselijke maat in de zorg begint bij oog hebben voor die ene die je op dat moment zorg geeft.  Juist daarom pleit ik voor ruimte voor gezond verstand, voldoende geld en zeggenschap bij zorgpersoneel. We moeten onze gemotiveerde en kundige mensen voor de zorg behouden en dat vraagt om een passende en goede beloning. Maar het gaat verder. Want als je aan een zorgprofessional vraagt wat het meest wordt gemist, dan is het antwoord niet een hoger salaris maar meer autonomie: mee kunnen praten over wat nu werkelijk kwaliteit van zorg is. Laat er daarom een wettelijke verplichting komen voor zorginstellingen om een adviesraad voor verpleegkundigen en verzorgenden in te stellen, zodat zij gesprekspartner worden op beleids- en bestuursniveau.<\/p>


<\/p>

Om dit allemaal mogelijk te maken is geld van cruciaal belang. Daarom is de 613 miljoen euro die er voor dit jaar extra beschikbaar is gesteld voor de problemen in de jeugdzorg en bij de jeugd-ggz heel belangrijk.<\/p>


<\/p>

Een andere sleutel ligt bij gemeenschappen die naar elkaar omzien. De ChristenUnie wil graag zulke gemeenschappen versterken en stimuleren. Dat kan vanuit een buurtgemeenschap of via een zorgco\u00f6peratie. Er zijn genoeg mooie voorbeelden, ook van betrokken bewonerscommissies, kerkelijke initiatieven, vrijwilligersnetwerken of energieco\u00f6peraties. De ChristenUnie zou graag zien dat er een fonds wordt opgericht, een fonds voor de samenleving, van waaruit burgerinitiatieven financi\u00eble steun krijgen wanneer ze met een goed plan komen om, op wat voor manier dan ook, naar elkaar om te zien.<\/p>","columns":"0","style":{"paragraph":[]}}]}]}}