{"id":1270803,"magazine_id":118309,"template_id":30,"title":"Prikkels voor technologische innovatie in de inkoop van (thuis)zorg","alias":"prikkels-voor-technologische-innovatie-in-de-inkoop-van-thuiszorg","page_no":9,"meta_keywords":null,"meta_description":null,"share_url":null,"options":{"has_disabled_header":false,"exclude_from_navigationbar":false,"share_url":null},"header":null,"content":{"background":{"filename":"ral7035_licht_grijs.34fcc669843c.jpg","uri":"\/images\/ral7035_licht_grijs.34fcc669843c.jpg","alt":null,"filemime":"image\/jpeg","filesize":49972,"width":1772,"height":1772},"nav_type":"bars","rows":[{"row_type":1,"text_image":[{"title":null,"subtitle":"Prikkels voor technologische innovatie in de inkoop van (thuis)zorg","description":"<p><em>Niels Uenk<\/em><\/p><p><br><\/p><p>Bij de decentralisatie van zorgtaken naar gemeenten was \u2018transformatie\u2019 het hogere doel. Door zorg op een andere manier in te richten is de hoop dat kwaliteit en beschikbaarheid van zorg overeind blijven, tegen lagere kosten. Deze doelstellingen van de decentralisaties doen al snel denken aan innovatie. En hoewel innovatie zich ook kan uiten in betere processen en betere samenwerking tussen betrokken partijen, popt toch vaak het beeld op van zorgrobots, beeldbellen en andere nieuwe technologische zorgtoepassingen. Opdrachtgevers (zoals gemeenten) vragen zich af hoe zij via de zorginkoop het toepassen van technologische innovaties door hun aanbieders kunnen stimuleren of afdwingen. In dit artikel zet ik denkrichtingen uiteen voor het inbedden van technologische innovaties in de zorg-inkoopstrategie. Bij zorginkoop wordt in dit artikel primair uitgegaan van zorgdiensten in het sociaal domein, waarbij de inkoper (de gemeente) aanbestedingsplichtig is. De denkrichtingen kunnen echter ook relevant zijn voor zorg in aanpalende wetten als Wlz en Zvw (bijv. wijkverpleging).<\/p><p>&nbsp;<\/p><p><em>Gemiddelde leestijd: 8 minuten<\/em><\/p>","image":{"settings":{"position":"center left"},"filename":"nudge1.0cd3040991bc.jpg","uri":"\/images\/nudge1.0cd3040991bc.jpg","alt":null,"filemime":"image\/jpeg","filesize":30400,"width":640,"height":425},"content_position":"0","style":{"background_title":["background: rgb(191,42,42);","background: rgba(191,42,42,1);"],"title":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);","font-size: 15px;"],"subtitle":["color: rgb(65,127,171);","color: rgba(65,127,171,1);","font-size: 30px;","font-family: 'Times New Roman', Times; font-weight: normal;"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"<p><strong>Vierdeling<\/strong><\/p><p>Het vraagstuk van het inbedden van technologische innovaties bij levering van zorg in de zorginkoop is breed. Gaat het bijvoorbeeld om technologie ter ondersteuning van zorg, of om toepassingen die een zorgbehoefte helpen te voorkomen? In dit artikel ga ik in op technologische toepassingen ter ondersteuning van de uitvoering van zorg en dus niet bijvoorbeeld het gebruik van applicaties op smartphones, waarvan een preventieve werking uitgaat. Om concreter in te gaan op mogelijkheden om via inkoop deze technologie ruimte te geven \u2013 of juist concreet aan te schaffen is een nadere indeling nodig. Hiervoor zijn twee vragen aan de orde:<\/p><ol><li>Gaat het om het inkopen van technologie n\u00e1\u00e1st de reguliere zorginkoop of om het inbedden van technologie binnen de reguliere zorginkoop?<\/li><li>Wordt er een bestaande bekende technologische toepassing ingekocht, of gaat het om het stimuleren dan wel faciliteren van de ontwikkeling en toepassing van nog niet bestaande technologie?<\/li><\/ol><p>Door beide vragen te combineren ontstaan vier mogelijkheden, weergegeven in onderstaande matrix. Er zijn inkooptechnieken die specifiek op deze categorie\u00ebn van toepassing zijn. Voor de kwadranten in \u2018bekende technologie\/ toepassing\u2019 zijn voorbeelden te geven: deze staan in de matrix.<\/p><p><br><\/p><table style=\"width:100%\"><thead><tr><th style=\"width: 19.9813%;\"><div data-empty=\"true\"><br><\/div><\/th><th style=\"width: 39.5656%;\"><strong>Inkopen n\u00e1\u00e1st&nbsp;<\/strong><br><strong>reguliere zorginkoop<\/strong><br><\/th><th style=\"width: 41.9928%;\">Inkopen ingebed<br>in de reguliere zorginkoop<br><\/th><\/tr><\/thead><tbody><tr><td style=\"width: 19.9813%;\">Bekende technologie\/ toepassing<br><\/td><td style=\"width: 39.5656%;\"><div style=\"text-align: center;\">Categorie 1.<\/div><div style=\"text-align: center;\"><em>Zorgrobot<\/em><\/div><div style=\"text-align: center;\"><em>Tovertafel<\/em><\/div><div data-empty=\"true\"><br><\/div><div data-empty=\"true\"><br><\/div><\/td><td style=\"width: 41.9928%;\"><div style=\"text-align: center;\">Categorie 2.<\/div><div style=\"text-align: center;\"><em>Beeldbellen<\/em><\/div><div style=\"text-align: center;\"><em>Valsensor<\/em><\/div><div data-empty=\"true\"><br><\/div><div data-empty=\"true\"><br><\/div><\/td><\/tr><tr><td style=\"width: 19.9813%;\">Nieuwe technologie\/ toepassing<br><\/td><td style=\"width: 39.5656%;\"><div style=\"text-align: center;\">Categorie 3.<\/div><div style=\"text-align: center;\"><em>X<\/em><\/div><\/td><td style=\"width: 41.9928%;\"><div style=\"text-align: center;\">Categorie 4.<\/div><div style=\"text-align: center;\"><em>X<\/em><\/div><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><p><br><\/p><p>Nb. Zorgrobots zijn een voorbeeld van een bekende toepassing van technologie. \u2018Zora\u2019 is bijvoorbeeld een zorgrobot: een \u2018humano\u00efde\u2019 zorgrobot die kan praten en bewegen, en zodoende revalidatie van pati\u00ebnten ondersteunt, en bijvoorbeeld ook eenzaamheid kan tegengaan. Een ander voorbeeld van een bekende toepassing van technologie is de tovertafel, die werkt met interactieve lichtprojecties en die ouderen met dementie verbindt met hun omgeving en stimuleert om te bewegen. Per categorie werk ik hieronder de inkoopinstrumenten en-mogelijkheden verder uit.<\/p><p><br><\/p><p><strong>Categorie 1: bekende technologische toepassingen inkopen n\u00e1\u00e1st de reguliere zorginkoop<\/strong><\/p><p>Eigenlijk is hier in wezen geen sprake van zorginkoop, maar \u2013 als het om technologie gaat \u2013 eerder van I(C)T-inkoop. De technologische toepassing is standaard (\u2018<em>off the shelf<\/em>\u2019) en kan in een aparte aanbesteding gericht uitgevraagd worden, met technische specificaties.<\/p><p><br><\/p><p><strong>Categorie 2: bekende technologische toepassen inbedden in de reguliere zorginkoop<\/strong><\/p><p>In deze categorie gaat het om toepassingen die onderdeel uitmaken van de dienstverlening van zorgaanbieders: denk aan de mogelijkheid om met cli\u00ebnten te beeldbellen (zodat een hulpverlener op dat moment niet bij de cli\u00ebnt langs hoeft te gaan), een valsensor die bij het vallen van een cli\u00ebnt automatisch een alarm oproept bij de zorgaanbieder. Het apart inkopen van deze toepassingen ligt niet voor de hand, omdat het gebruik inherent verbonden is aan de zorgdiensten \u00e9n zorgaanbieder die de zorg levert.<\/p><p>Voor dergelijke toepassingen heeft de inkoper meerdere instrumenten, elk in meer of mindere mate dwingend richting zorgaanbieders. Zo kan de inkoper de betreffende technologie:<\/p><p><br><\/p><ul><li><em>Eisen als uitvoeringsbepaling<\/em>: om een bepaalde dienst te mogen leveren moet de zorgaanbieder de betreffende technologie toepassen. Bijvoorbeeld omdat het een bekende <em>best-practice<\/em> is en het kwaliteitskader het gebruik voorschrijft. Dit is de meest dwingende wijze, omdat het zorgaanbieders uitsluit die de betreffende toepassing (nog) niet in dienstverlening hebben ge\u00efntegreerd;<br><br><\/li><li><em>Opnemen in de gunningscriteria:<\/em> het toepassen is dan niet verplicht, maar zorgaanbieders die in een offerte in het kader van de aanbesteding opnemen dat zij de betreffende technologische toepassing hanteren, scoren op dit (sub)gunningscriterium dat ziet op prijs meer punten. Deze zorgaanbieders hebben dus een hogere kans om het betreffende contract te winnen;<br><br><\/li><li><em>Stimuleren door het inbouwen van prikkels in de bekostiging van de zorg om toepassing te stimuleren<\/em>. Hierbij kan enerzijds worden gedacht aan een hoger tarief, als de toepassing m\u00e9\u00e9r kosten met zich meebrengt voor de zorgaanbieder \u2013 maar ook de kwaliteit van zorg verhoogt. Zorgaanbieders die de toepassing integreren in dienstverlening bieden hiermee hogere kwaliteit aan zorg en ontvangen ter compensatie een hoger tarief. Anderzijds ligt het voor de hand dat toepassing van technologie juist ook voor de zorgaanbieder kostenverlagend werkt. Denk aan beeldbellen ter vervanging van een bezoek van de hulpverlener aan de cli\u00ebnt, of het plaatsen van een stofzuigrobot waardoor minder uren thuishulp nodig zijn. In dat geval hoeft het tarief niet omhoog (en kan het zelfs omlaag), maar is vaak een andere vorm van bekostiging nodig \u2013 die de prestaties centraal zet. Zie het kader omtrent prestatie- of resultaatbekostiging.<\/li><\/ul><p><br><\/p><p>Als een bepaalde technologie nog niet op brede schaal wordt toegepast en deze toepassing een aanzienlijke investering vergt van de zorgaanbieder \u2013 dan kan ook worden overwogen om met \u00e9\u00e9n of enkele zorgaanbieders een specifiek pilotproject te starten. In de pilot (bijv. als proof-of-concept) kan de gemeente de investeringskosten (deels) vergoeden, door bijvoorbeeld uit een stimuleringsfonds of subsidie te putten. Tegelijk kunnen de effecten op kwaliteit en totale zorgkosten gemonitord worden, waarna de zorginkoper in een nieuwe aanbesteding een van de voorgaande opties gaat hanteren.<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":5,"custom_advanced":[{"block_type":0,"title":null,"description":"<p><strong>Categorie 3: nieuwe technologische toepassingen inkopen n\u00e1\u00e1st de reguliere zorginkoop<\/strong><\/p><p>De lastigheid hier is dat er iets wordt ingekocht dat nog niet bestaat. Er moet per definitie worden ontwikkeld, en dat vraagt om een geheel ander inkoopproces. Bij een toepassing n\u00e1\u00e1st de reguliere zorginkoop is er een apart inkooptraject. Hierbij kan enerzijds gedacht worden aan een functionele specificatie van de opdracht. Bij functioneel specificeren (resultaatgericht inkopen van zorg is in wezen een voorbeeld) wordt een opdracht in functionele termen uitgevraagd en niet in termen van een technische oplossing. De leverancier heeft de vrijheid om zijn oplossing aan te bieden en deze kan technisch afwijken van de offertes van andere leveranciers.<\/p><p><br><\/p><p>Als er sprake is van geheel nieuwe technologie\u00ebn of toepassingen die zich nog niet bewezen hebben, en waarbij het uitwerken, testen en implementeren grote investeringen vragen \u2013 dan is functioneel specificeren alleen niet genoeg. De risico\u2019s voor zowel leverancier (hoeveel moet er worden ge\u00efnvesteerd) als voor inkoper (kan de leverancier waarmaken wat er wordt aangeboden) zijn te groot. Specifiek voor deze situaties staat de aanbestedingswet bij uitzondering speciale aanbestedingsprocedures toe. Hierover is veel informatie beschikbaar onder de noemer \u2018<em>public procurement of innovation<\/em>\u2019 (ppi), waar ook vanuit de Europese Commissie veel aandacht voor is.<a href=\"#\" onclick=\"Magazine.overlay.show('169287'); return false;\" rel=\"noopener noreferrer\" target=\"_blank\"><sup><span style=\"color: #414141;\">1<\/span><\/sup><\/a> Ik beschrijf hier kort enkele procedures: \u2018<em>pre-commercial procurement<\/em>\u2019 (pcp), het innovatiepartnerschap, de concurrentiegerichte dialoog en de publiek-private samenwerking (pps).&nbsp;<\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":null},{"block_type":0,"title":null,"description":"<p><strong>Resultaatbekostiging in de thuiszorg<\/strong><\/p><p>E\u00e9n van de mogelijkheden om zorgaanbieders te stimuleren om technologische innovaties toe te passen in de hulpverlening is om zorg niet te vergoeden voor geleverde inzet (\u2018p x q\u2019), maar voor het geleverde resultaat; de gewenste uitkomst van de zorg. Als de toepassing van een technologische innovatie leidt tot een lagere inzet van de hulpverlener (denk aan de genoemde voorbeelden van beeldbellen of de stofzuigrobot), dan wordt de zorgaanbieder bij vergoeding op basis van inzet in feite gestraft. De zorgaanbieder heeft minder uren besteed, en ontvangt dus een lagere vergoeding. Dit zal de toepassing van dergelijke innovaties dus eerder remmen dan stimuleren. Als de uitkomsten vergoed worden, is er juist een stimulans voor zorgaanbieders om deze uitkomsten zo effici\u00ebnt mogelijk te realiseren. Dit stimuleert dus de toepassing van technologie \u2013 mits dit tijd van hulpverleners bespaart en de kosten opwegen tegen de baten. Deze vorm van bekostiging impliceert dat de cli\u00ebnt zijn zorg ook in termen van resultaten toegewezen krijgt. Ten aanzien van de Wmo 2015 heeft de hoogste bestuursrechter bepaald dat gemeenten bij resultaatgerichte zorgtoewijzingen (beschikkingen) tevens het aantal uren zorg moeten aangeven. Dit verplicht zorgaanbieders om een vast aantal uren (of dagdelen, etmalen) zorg te leveren, en dus is er geen prikkel om \u2013 door middel van technologie \u2013 effici\u00ebnter te werken. Het ministerie van VWS is bezig om de Wmo 2015 op dit punt aan te passen, en resultaatgericht beschikken (weer) een plaats te geven in de wet.<\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"<p>In een pcp-procedure worden enkele fases doorlopen. Voor de eerste fase is er een initieel inkooptraject waarin leveranciers gecontracteerd worden voor deelname aan het pre-commerci\u00eble ontwikkelproces van een bepaalde technologische toepassing. In de successievelijke fases werken leveranciers in parallel hun initi\u00eble ontwerp uit tot prototype en daarna praktijkproef: per fase vallen steeds partijen (met de minst goede oplossingen) af. Als de uiteindelijke winnende oplossing gekozen wordt, volgt een nieuwe aanbesteding voor het \u2018commercieel\u2019 uitrollen en opleveren van deze oplossing. Deze tweede aanbesteding kan gewonnen worden door de leverancier die deze oplossing oorspronkelijk bedacht en ontwikkelde, maar ook door een andere partij. De procedure van het innovatiepartnerschap lijkt veel op de pcp-procedure, maar bij het innovatiepartnerschap vindt n\u00e1 de ontwikkelfase geen nieuwe aanbesteding plaats voor het commercieel uitrollen van de oplossing: \u00e9\u00e9n of meerdere leveranciers die succesvol het traject van het innovatiepartnerschap hebben afgerond mogen daarna hun ontwikkelde oplossing gaan leveren. In de concurrentiegerichte dialoog selecteert de opdrachtgever eerst een beperkt aantal deelnemers. Deze deelnemers dragen in een dialoog oplossingen aan om te voldoen aan de behoefte van de inkoper. De opdrachtgever kiest welke oplossing(en) aan de behoefte voldoen en verzoekt deelnemers om daarop een inschrijving in te dienen. De opdrachtgever beoordeelt de geldige inschrijvingen en gunt de opdracht aan de inschrijver met de beste prijs-kwaliteitsverhouding. Bij publiek-private samenwerking gaat het in de regel om een publieke opdrachtgever die een integraal contract, ook wel \u2018DBFMO-contract\u2019, aanbesteedt waarin zowel ontwerpen (Design), bouwen (Build), financieren (Finance), onderhouden (Maintain) en operationaliseren (Operate), of een deel van deze aspecten van de opdracht, integraal aan \u00e9\u00e9n partij wordt uitbesteed. Ook het expertisecentrum aanbesteden PIANOo heeft veel documentatie over innovatiegericht inkopen in deze derde categorie.<a href=\"#\" onclick=\"Magazine.overlay.show('260934'); return false;\" rel=\"noopener noreferrer\" target=\"_blank\"><sup><span style=\"color: #414141;\">2<\/span><\/sup><\/a><\/p><p>&nbsp;&nbsp;<\/p><p><strong>Categorie 4: nieuwe technologische toepassingen inbedden in reguliere zorginkoop<\/strong><\/p><p>De mogelijkheden voor deze categorie komen grotendeels overeen met die voor categorie 2. Natuurlijk is het bij een nieuwe technologische toepassing niet mogelijk om deze technisch voor te schrijven en te eisen als uitvoeringsvoorwaarde aan alle zorgaanbieders. De toepassing bestaat immers nog niet. Hier resteren dus het functioneel specificeren en het inbouwen van prikkels om zorgaanbieders uit te dagen, te faciliteren \u00e9n te stimuleren om technologische innovaties te gaan ontwikkelen en integreren in de levering van zorgdiensten. Dit prikkelen kan door financi\u00eble prikkels (prestatie- of resultaatgerichte bekostiging hanteren, zie wederom het kader) en door in een aanbesteding hierover een (sub)gunningscriterium op te nemen.<\/p><p><strong>&nbsp;<\/strong><\/p><p><strong>Ter afsluiting<\/strong><\/p><p>Bovenstaande mogelijkheden zijn niet uitputtend. Tevens bieden de beschreven instrumenten en technieken geen garantie voor succes. Zeker bij de categorie \u2018nieuwe technologie of toepassing\u2019 is er inherente onzekerheid over de uitkomst van een innovatiegericht inkooptraject: de technologische toepassing heeft zich immers nog niet bewezen, of moet zelfs nog ontwikkeld worden. Belangrijk is dat de diverse genoemde mogelijkheden ook n\u00e1\u00e1st elkaar kunnen worden ingezet: bijvoorbeeld een apart stimuleringsfonds of aparte subsidie voor nieuwe toepassingen, waarmee innovatieve pilotprojecten worden gefinancierd, naast het op uitkomsten bekostigen van de \u2018reguliere\u2019 ingekochte zorgdiensten. De overheid heeft zich \u2013 met haar grote inkoopvolume \u2013 in tal van andere sectoren bewezen als grote aanjager van innovaties. Ook in de zorgsector ligt hier veel potentie \u00e9n een grote noodzaak.<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"<p><img src=\"https:\/\/i.imgur.com\/hvlaGtT.jpg\" style=\"height:130px;float:right\"><\/p><p><strong>Niels Uenk<\/strong> is als onderzoeker verbonden aan het Public Procurement Research Center (PPRC), de Universiteit Utrecht en de Universiteit Twente.&nbsp;<\/p>","columns":"0","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]}]}}