Met elkaar in gesprek komen en blijven<\/strong><\/p>Het kloppend hart van dit project zijn de deelnemers zelf. Zij geven inhoud aan de training van drie dagen. Voor deze training werden bewust deelnemers gevraagd die weerstand hadden tegen samenwerking met de andere discipline.<\/p>
Op de eerste trainingsdag leken de tegenstellingen en vooroordelen tussen sociaal werkers en handhavers groter dan ooit. Het keerpunt kwam op de tweede dag toen ze met elkaar vaststelden dat ze toch meer gemeen hadden dan dat er verschillen waren. Dat was nadat ze hun ervaringen hadden gedeeld en zagen wat het werk van de ander nu feitelijk inhield, wat de drijfveren waren en met welk doel ze elke dag weer aan de slag gingen.<\/p>
De handhavers zagen dat de wijkteammedewerkers \u201cniet zo na\u00efef waren als ze hadden gedacht\u201d. De sociaal werkers merkten dat de handhavers \u201cniet kickten op het vangen van boeven en uitdelen van boetes\u201d. Bovendien deelden beiden hun zorgen over burgers en het rechtvaardigheidsgevoel. Ze streefden naar hetzelfde doel, ook al zitten daar andere taken en wetten achter. Hier volgt een voorbeeld van integraal werken. (zie kader: Voorbeeld integraal werken)<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":5,"custom_advanced":[{"block_type":0,"title":null,"description":"
Zonder integraal werken was deze casus niet zo effectief opgepakt. Nu wordt voorkomen dat het verkeerd gebruik van voorzieningen op termijn leidt tot omvangrijkere problemen voor de inwoner (maatregel en w.o. terugvordering en boetes). En met begeleiding kan de inwoner werken aan meer regie over zijn\/haar eigen leven zonder in de valkuil te stappen van \u201clekker makkelijk\u201d of \u201cwie dan leeft, wie dan zorgt\u201d.<\/p>
In de Zwolse praktijk valt op dat het integraal werken voor wat betreft de Wmo en (Jeugd)zorg soepeler gaat dan voor wat betreft de Participatiewet. Mogelijk komt dit doordat er in de Wmo en Jeugdwet meer ruimte is voor maatwerk, de wetgeving (nog) niet erg strikt is en de grootste kans op misbruik vooral bij de zorgaanbieders ligt. Misbruik waar inwoners dan de dupe van zijn (bijvoorbeeld bij Pgb-fraude). Handhaven in belang van de inwoners is dan ook voor de wijkteammedewerkers logisch. En omdat toezicht en de handhaving in de zorg nog volop in ontwikkeling is, is er binnen gemeenten nog geen gevestigd handhavingsapparaat. Dat wordt nu samen vormgegeven.<\/p>
De Particpatiewet kent een striktere wetgeving (bijvoorbeeld de Fraudewet) en is in de uitvoeringspraktijk meer gericht op de inwoner die nog geen werk maar wel bijstand nodig heeft en is niet zozeer gericht op organisaties zoals (malafide) re-integratiebureaus. Of op werkgevers die arbeiders met een beperking in dienst nemen vanwege de loonkostensubsidie en loonsuppletie om ze na de gestelde termijn weer af te danken in plaats van in dienst te nemen. Zo kan rechtmatigheid doelmatigheid in de weg staan. Een voorbeeld uit de praktijk. (zie kader: Praktijkvoorbeeld)<\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":null},{"block_type":0,"title":null,"description":"
Voorbeeld integraal werken<\/strong><\/em><\/p>Een meneer vraagt een scootmobiel aan. Gezien eerdere contacten en ondersteuningsvragen heeft de Sociaal Werker (wijkteam) zo haar vraagtekens bij de noodzaak van de scootmobiel. Dit geeft ze aan bij meneer en vraagt toestemming om contact op te nemen met de huisarts, zodat deze de medische noodzaak kan bevestigen. Meneer geeft toestemming. De huisarts geeft echter aan, dat het verhaal van meneer niet klopt en er absoluut geen medische noodzaak is.<\/em><\/p>Bij een volgend huisbezoek vertelt meneer spontaan allerlei zaken, die binnen het huishouden spelen, die wijzen op verkeerd gebruik van uitkeringen en voorzieningen. De medewerkster geeft bij meneer aan dat zij op basis van wat hij haar verteld heeft, vermoedt dat er sprake is van verkeerd gebruik van in ieder geval uitkeringen en dat dit voor de betreffende gezinsleden op termijn hele vervelende gevolgen kan hebben. Ze geeft aan, dat ze graag zou willen overleggen met een sociaal rechercheur, zodat hij kan kijken in hoeverre er werkelijk sprake is van verkeerd gebruik en wat wel kan.<\/em><\/p>Meneer geeft aan, dat hij dat eigenlijk ook wel weet, maar niet zo goed weet hoe hij dat met zijn gezinsleden moet aanpakken. Er volgt overleg met de sociaal rechercheur en vervolgens een gezamenlijk huisbezoek. Hieruit blijkt, dat er inderdaad sprake is van verkeerd gebruik van \u00e9\u00e9n uitkering en een onterecht verkregen voorziening. Beide zaken zijn heel recent en terug te draaien. Hier werkt het gezin aan mee. Daarom wordt geen maatregel opgelegd.<\/em><\/p>Vanuit het Sociaal Wijkteam komt ondersteuning voor de betreffende gezinsleden om de zaken weer op het goede spoor te zetten.<\/em><\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"Handhaven is niets bijzonders<\/strong><\/p>In de training is op de derde dag onder meer aandacht besteed aan het opmerken van signalen van mogelijk verkeerd gebruik. Een kwestie van kunnen zien wat je moet zien. En dat handhaven iets dagelijks is. In het huwelijk en bij het opvoeden van kinderen, op het sportveld of in het verkeer. Als je afspraken met elkaar maakt, kom je daarop terug. Je bekijkt of ze uitgevoerd zijn en zo niet dan heb je het erover. En indien ze wel zijn nagekomen, valt er ook wat te vieren.<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":5,"custom_advanced":[{"block_type":0,"title":null,"description":"
Basis voor integraal werken<\/strong><\/p>Door de training zijn er twee bewegingen ontstaan:<\/p>
<\/p>
1.Sociaal werkers krijgen meer oog voor het nut van handhaven. Ze worden alerter en signaleren mogelijke fraude vaker en delen die dan eerder met handhavers. Tegelijkertijd zien de sociaal werkers hun eigen preventieve rol in het voorlichten van de burger over rechten, plichten en mogelijke gevolgen.<\/p>
<\/p>
2.De handhavers ontdekken dat het zinvol is om de complete situatie in ogenschouw te nemen en te kijken hoe en wanneer handhavingsmiddelen kunnen worden ingezet. Ook krijgen zij nog meer oog voor signalen om broodnodige hulp en nemen dan contact op met het wijkteam.<\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":null},{"block_type":0,"title":null,"description":"
Praktijkvoorbeeld<\/strong><\/em><\/p>Een jongen met beperking kan met behoud van uitkering schoonmaakwerkzaamheden gaan doen bij een bedrijf. Dat bedrijf ligt op ca. 1,5 uur rijden van zijn huis. De reiskosten moet hij zelf betalen. Die zijn aanzienlijk. Het oude autootje slurpt benzine. Om de reiskosten te drukken, ruilt de jongen zijn auto voor die van zijn vader. Die rijdt elektrisch. De jongen laat de elektrische auto op zijn naam zetten en zijn benzine slurpend monster op naam van pa. Anders krijgt hij gedoe met de verzekering. De uitkering is daarop be\u00ebindigd vanwege een vermogensoverschrijding. Hij raakt daardoor zijn baan kwijt en komt in de schulden, heeft de auto weer omgeruild met zijn vader en opnieuw bijstand aangevraagd. Die heeft hij gekregen, maar met een afstemming wegens ongenoegzaam besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan. E\u00e9n maand 100% gekort op zijn uitkering dus.<\/em><\/p>","image":null,"youtube":null,"columns":"2","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"Daarmee is de basis gelegd voor integraal werken. Een manier van samenwerken die maakt dat men altijd in gesprek is met de andere discipline en samen streeft naar de meest duurzame oplossing voor de inwoner.<\/p>
<\/p>
En de burger? Die ziet allang door de bomen het bos niet meer<\/strong><\/p>De burger wordt benaderd vanuit \u00e9\u00e9n visie en een integrale manier van werken en krijgt niet het gevoel van het kastje naar de muur gestuurd te worden. Zo krijgt versterking van zelfredzaamheid van burgers een echte kans.<\/p>
Immers de burger, geconfronteerd met een opeenstapeling van verschillende wetten en regels, ziet door de bomen al lang het bos niet meer. En dat terwijl het niet nakomen van plichten vergaande gevolgen kan hebben! Ook al komt het niet-naleven voort uit onmacht in plaats van onwil.<\/p>
De kunst van integraal werken is om met elkaar te ontdekken of er sprake is van onwil of onmacht bij de burger2<\/sup><\/a>. Dat vereist dat er vanuit verschillende posities naar de situatie van de burger wordt gekeken. Daarmee is de kans veel groter om \u201cde waarheid\u201d te ontdekken en tegelijkertijd \u201cmaatwerk\u201d te kunnen leveren.<\/p>Er is geen betere manier om fraude in het sociaal domein te voorkomen, dan tijdig te signaleren en waar echt nodig te sanctioneren!<\/p>","columns":"0","style":null}]},{"row_type":4,"text":[{"title":null,"description":"
![](\"https:\/\/www.mupload.nl\/img\/i19mwrldnu4bz.jpg\")
<\/p>
Peter Haas<\/strong> heeft een bedrijfspsychologische, criminologische en bestuurskundige achtergrond en een rijke ervaring in verschillende rollen. Van medewerker tot (interim)manager en van adviseur tot programmamanager op de gebieden jeugdcriminaliteit, verslavingszorg, leefbaarheid en veiligheid, meervoudige probleem gezinnen, jeugdzorg, sociale zekerheid en Wmo. Hij hanteert een programmatische en multidisciplinaire aanpak van vraagstukken onder \u00e9\u00e9n regie. De laatste jaren richt hij zich vooral op integrale dienstverlening en handhaving in het Sociale Domein (Participatiewet, Wmo en de Jeugdzorg).<\/p>","columns":"0","style":{"background":["background: rgb(65,127,171);","background: rgba(65,127,171,1);"],"paragraph":["color: rgb(255,255,255);","color: rgba(255,255,255,1);"]}}]}]}}